در جریان استیضاح وزیر کار، وکلا و وزرا کلی زحمت کشیدن و همه پته همدیگه رو ریختن روی آب، بهم تهمت زدن، با اسم و رسم و آدرس و مبلغ دقیق، غارتگرها و اختلاس گرها و رانت خوارها و دزدهای همدیگه رو افشا کردن.
خب دستشون درد نکنه.
اما اگه حرفایی که گفتن، راست بوده، پس چرا این همه اطلاعات کامل و اسم آدرس دقیقی که داشتن رو به هیچ مرجعی برای تحقیق و تعقیب و گرفتن غارتگر مورد نظر، اطلاع ندادن.
از طرف دیگه :
اگه هر دو طرف دروغ گفته باشند، که وای به حای جماعتی که یک مشت درغگو، اداره کنندگان و تصمیم گیرندگان کشورشون هستن.
و اگه یکی از دو طرف درست ادعا کرده باشه، یعنی طرف دیگه (بخشی از دولت یا بخشی از مجلس) وضعش خرابه.
و وااااای به روزی که هر دو طرف درست ادعا کرده باشند، یعنی بیچاره مردم که وسط حلقه راهزنها گرفتار شدن.
پ.ن:
در همین راستاست که شاعر میفرماید:
از هر طرف که رفتم، جز وحشتم نیفزود
دولت چپوند به ملت
مجلس تپوند به ملت
ملت به زیر قدرت
ما مردم دریده
شیران پاره پوره
بی یال و چنگ و دندان
تنها دُمی درازیم
یا حضرت ابابیل.
برچسب:
نویسنده: میلاد نوری