بی جنسی

نه مادر شدیم که روز مادر برامون، گل و عطر و جواهرجات هدیه بگیرن.
نه پدر شدیم تا روزی داشته باشیم و لنگه جورابی بهمون بدن.
نه دوجنسه شدیم تا از اون و این، هم اونو هم اینو هدیه بگیریم.

ای بسوزی بخت و اقبال نامراد که مارو بی جنس خلقتیدی (خلقوندی).
انگاری روی پیشونی ما نوشتن: "چیزی نگیریم، و فقط باید بدیم و بدیــم و بدیـــــم".

ایکاش بجای این همه بی جنسی، کمی ناجنس بودیم.