قطعا شنیدین افرادی هستن که بدون هیچ زحمتی و با الطاف الهی، دست به سنگ بی ارزش بزنن، تبدیل به طلا میشه و دست روی لعنت بزارن، بصورت نعمت درمیاد.
یا شاید شنیده باشین که بودند کسانی که بعد از سالها تلاش، دعا و ریاضتهای جانفرسا، موفق شدند هنر کیمیاگری رو به حد اعلی برسونن و ذغال اخته رو به جواهر تبدیل کردند.
اما کسی خبر نداره که هستند افرادی که معجزه ها در آستین دارن و بدون ادعایی و در نهایت فروتنی، در گوشه ای نشستن و بیریایی پیشه کردن.
بعنوان مثال همین زگیل خان خودمون رو میگم که یک عمره به درجاتی رسیده که تنها با یک اشاره ابروهاش، طلای 24 عیار رو تبدیل به کود - اونهم با رنگ و بوی روحبخش - میکنه و هیچ وقت هم هیچ ادعایی نداشته و هیچ ژستی هم نگرفته.
نکته اخلاقی:
یکمی فروتنی رو از زگیل خان بیاموزید.
برچسب: کیمیاگر,
نویسنده: میلاد نوری