بهار، بی بهار

عمری، از فصل تازه نوشتی.
سالها، شعرهای بهاری گفتی و از بیداری طبیعت سرودی.
اما
شعر تازه و ترانه بهاری خوندن، تازگی نمیاره.
بهاری شدن تو، به زنده شدن طبیعت، به جوانه زدن درختهای باغ، به لباس نو، و به "عیدت مبارک" نیست.

بهاری شدن تو، به تازه شدن دلت، به تازگی نگاهت و تازه شدن احساسته.

تو که در همه وجودت، سردی زمستون داری،
چه بخواهی، چه نخواهی، بهار میاد.
اما این بهار، بهار تو نیست.

نوشته شده توسط زگیل خان در جمعه ۱۳۹۵/۱۲/۲۷ |