این انتخاباتم به خوبی و خوشی تموم شد.
و با توجه به کاندیداهای تایید صلاحیت شده، مجبور به انتخاب "بد" از "بدترین" شدیم و بهمین خاطر گرچه پیشرفتی نداشتیم ولی خوشحالیم که پسرفت چندانی هم (به عصر حجر و یا قبل ترش) نداشتیم.
حالا از بزن و برقص و تکون تکون دادنهای خیابونی که بگذریم، از یکطرف بزرگانی که فکر میکنن حمایتشون، باعث برنده شدن ایشون شده، هجوم آوردن و ادعای سهم میکنن و از طرفی دیگه از چپ و راست، کمپین ها، درخواستشون رو ارائه میدن (و لابد کسی هم هست که به حرف این کمپین ها گوش میکنه).
در این بین، ما درخواستی نداریم.
همینکه چماقدارها به نفع قصابها کنار کشیدن و در نهایت قصابان هم باختند، برای ما کافیست.
فقط جسارتا از برندگان گرامی که تشکیل دهندگان دولت بعدی هستن، درخواست داریم: اگه ممکنه، گهگاهی که میکشن بیرون (و یا نمیکشن بیرون و خودش میفته بیرون)، اجازه بدن که ما یک نفسی بکشیم و یک آخی بگیم و بعدش به بوقیدنمون ادامه بدن.
و من الله بوق.
برچسب:
نویسنده: میلاد نوری